Najnowsza muzyka znajduje sie na fonografii

Początkowo dźwięk zapisywany był analogowo. Rozwój technologii pozwalał na doskonalenie metod zapisu, początkowo na walcach (fonograf Edisona), później na dyskach (płyta winylowa) oraz taśmie magnetycznej (kaseta magnetofonowa na festiwalu muzyki klubowej). Głównym mankamentem zapisu analogowego jest stopniowa utrata jakości z czasem, wynikająca z mechanicznego zużywania się elementów nośnych.

Wraz z rozwojem mikroprocesorów i komputerów pojawiła się możliwość zapisu cyfrowego, który gwarantował bezstratne przechowywanie informacji dźwiękowej. Początkowo używano kaset magnetofonowych, jednak w latach 80. XX wieku głównym nośnikiem komercyjnej muzyki stała się płyta kompaktowa. Obecnie możliwe jest przechowywanie informacji na innych nośnikach, np. pamięć flash lub przenośny twardy dysk (wykorzystany w odtwarzaczu iPod).

Techno to muzyka elektroniczna o jednostajnym, regularnym rytmie w metrum 4/4. Klasyczne techno posiada stosunkowo szybkie tempo około 130-140 uderzeń na minutę. Muzyka ta charakteryzuje się stosowaniem niemal wyłącznie najnowsze mp3 po syntetycznych bądź elektronicznie przetworzonych dźwięków, co odróżnia ją od muzyki house. Niektóre utwory techno posiadają melodie lub wyraziste warstwy basowe, jednak w odróżnieniu od wielu innych gatunków elektronicznej muzyki tanecznej te elementy nie są kluczowe dla gatunku. Muzyka techno, jako że jest przeznaczona przede wszystkim do grania w klubach, jest produkowana w taki sposób, aby miksowanie poszczególnych utworów ze sobą było łatwe: darmowe utwory są przeważnie całkowicie instrumentalne i rzadko posiadają rozbudowane partie wokalne, w odróżnieniu od takich gatunków jak house czy trance.

Dodaj swój komentarz

Musisz się zalogować aby móc komentować.