Herbata yerba mate

Nazwę tej roślinie nadał francuski botanik Augustin Saint-Hilaire w 1822 roku. Yerba mate jest dwupienną rośliną pochodzącą z Ameryki Południowej. Yerba mate osiąga około 15 m długości. W naturze rośnie w typowych dla tej rośliny zbiorowiskach leśnych, nazywanych yerbales, w skład których wchodzą również rodzaje z grupy wawrzynkowatych, mirtowatych i marzanowatych.

Tereny te, dzisiaj nie rzadko zniszczone w wyniku przemysłowego zbierania yerba mate, występowały w południowej Brazylii, Paragwaju i Północnej Argentynie. Czas owocowania yerba mate przypada na okres jesienny. Białe kwiaty skupione są w grupach, z których rozwijają się czerwone jagody. Liście są podłużne, o długości do 5 cm, zimozielone.

Plony z jednego drzewa są wykonywane co trzy lata, podczas których można zebrać nawet do 65 – 85 funtów suszonych liści. Prócz yerba mate paragwajskiego zbiera się także liście innych odmian, np. I. Amara, I. Theezan. Liście rdzennych roślin wykorzystywali także północnoamerykańscy Indianie. Tzw. Herbata Appalachów parzona była z liści I. cassine, I. Vomitoria i I. caroliniana.

Komentowanie wyłączone.